Facebook Twitter Tunein YouTube

De meesterwerken van Bruch – Aflevering 5

De strijkwartetten van Bruch zijn erg lang onontgonnen domein gebleven. Pas in 2016 toen het Nederlandse label Brilliant Classics ze op cd zette kwam er beweging in.

Er bestaat wel een uitgave uit 1993 maar die wordt weggezet als ‘te academisch’, en maakte al bij al weinig indruk.

Het allereerste kwartet in c-klein schreef de veertienjarige Bruch in 1852 maar werd pas in 2013 teruggevonden en uitgegeven. Dat wil zeggen de hoekdelen, want de middendelen 2 (Adagio) en 3 (Scherzo, Allegro molto) zijn oerversies van het ‘officiële’ eerste kwartet op. 9 (ook in c-klein) uit 1858. De sfeer van alle drie de kwartetten (opus 10 is uit hetzelfde jaar) is fris, warm, elegant en geheel Mendelssohniaans, en dat is een compliment aan de piepjonge Bruch. Zo worden ze hier ook gepresenteerd, want het Duitse Diogenes Quartet speelt deze muziek met liefdevolle energie. Een prachtig pleidooi voor de vroege Bruch.

Net als veel andere 19e eeuwse componisten had ook Bruch kennelijk tijd nodig om een balans te vinden tussen vrije expressie en formele compositiemodellen. Deze spanning is ook aanwezig in zijn beide vroeg gecomponeerde strijkkwartetten uit 1856 en 1860. Toch zijn deze kwartetten zeker geen jeugdige curiositeiten. We dienden wat te selecteren daar we ze niet allemaal in 1 uitzending kregen. Er werd gekozen voor het strijkkwartet op. 9 en 10 alsmede het in 2013 teruggevonden kwartet in c-klein. Voor de twee andere strijkkwartetten (in a-klein en A-groot) kunnen we verwijzen naar de excellente opnames uit 2018 op Hyperion met het Nash Ensemble. In tegenstelling tot de strijkkwartetten die je zal horen zijn deze twee gecomponeerd einde loopbaan (1918). De strijkkwarteten in deze aflevering dateren uit de periode 1852-1860. Bruch doceerde toen in Keulen en dat was zijn eerste baan. Het kwartet in c-klein uit 1852 (maar pas in 2013 teruggevonden) schreef hij toen hij nog studeerde bij Ferdinand Hiller in Frankfurt.

  1. Strijkkwartetten op. 9 & 10 (alsook op. posth. in c 1. Adagio ma non troppo en 2. Adagio)

Samenstelling en research : Luc Nijs
Presentatie : Yves Van Ooteghem
Productie : La Classica

Recent