Facebook Twitter Tunein YouTube

De Munt : Norma

Amper vierdendertig werd Vincenzo Bellini, maar in die korte tijd slaagde hij erin een blijvende indruk op de Westerse muziekgeschiedenis te maken. Toen Norma in 1831 in La Scala in Milaan in première ging, componeerde Bellini al opera’s op kruissnelheid.

Zijn tien voltooide opera’s behoren ontegensprekelijk tot het summum van de negentiende-eeuwse , Italiaanse belcantotraditie vol lyrische aria’s en zoetvloeiende melodieën. Met werken als La sonnambula, I puritani en uiteraard ook Norma eiste Bellini met recht en reden zijn plaats op naast die andere Italiaanse operaromantici: Donizetti en Rossini.  Net als bij zijn overige opera’s, toont Bellini zijn compositorische kunnen in Norma vooral in de lyrische melodielijnen. Giuseppe Verdi zegt in een brief aan musicoloog Camille Belaigue vol lof dat er “zelfs in Bellini’s minder bekende opera’s lange, lange, lange melodische lijnen zitten […] niemand heeft er ooit zo’n schitterende en hemelse geschreven.” Maar ook los van de zuiver melodieuze praal, slaagt Bellini met deze opera in een bijzonder vooruitstrevende verweving van welluidendheid, poëzie en theatraliteit, waar Verdi een halve eeuw later zelf ook in zou uitblinken.

“Waarom is een verhaal uit de negentiende eeuw, dat plaatsvindt in het oude Rome vandaag relevant?” Met die vraag in het achterhoofd stortte Christophe Coppens zich op zijn productie van Norma. Zijn antwoord ontaardt een grimmige identitaire bodem in de gezongen pracht en praal, van wat op het eerste zicht een onschuldige – zij het tragische – liefdesdriehoek lijkt. Het verstokte denken van de druïden wordt tegenover het vooruitgangsoptimisme van het Romeinse rijk geplaatst. Deze tegenstanders abstraheert hij uit hun historische context tot  maatschappelijke tegenpolen. Een clash tussen werelds en wereldvreemd.  Coppens hoorde een actuele weerklank voor Norma in het fenomeen van de nationalist settlers in Oost-Duitsland. Extreemrechtse, neonazistische groeperingen die op het platteland volledige spookdorpen opkopen, om er los van de maatschappij volgens hun eigen ideologie te leven. En vooral in hun eigen wereldbeeld te blijven leven. Hij plaatst het libretto in een discours over populisme en dogmatisch fanatisme, maar doet dat zonder daarbij letterlijk te verwijzen naar eender welke identitaire groepering. Hun inherente woede, volhardend extremisme en verbitterd ongeloof in een falende maatschappij fungeren als onderhuidse spanningslaag die deze thema’s doorheen de hele opera doen sluimeren.

Wanneer :
12 december – 15.00u (première)
14, 16, 21, 23 & 29 dccember – 19.30u
16 & 26 december – 15.00u
31 december – 18.00u
Waar : De Munt – Brussel
Info & Tickets : www.demunt.be

Recent