Facebook Twitter Tunein YouTube

HET ENSOR STRIJKKWARTET EN JOHANNES BURGHOFF – SCHUBERTS LAATSTE PIJN

Het Ensor Strijkkwartet is met hun kwartetkunst de laatste twintig jaar een vaste waarde binnen het Vlaamse klassieke muziekgebeuren, hetgeen ze ook op internationale podia bewezen. Samen met de eveneens Belgische cellist Johannes Burghoff, wiens hart eveneens aan de kamermuziek toehoort, brachten ze het enige strijkkwintet – D956 – op.post.163 – dat Frans Schubert (1797-1828) ooit schreef, nauwelijks enkele maanden voor zijn dood.

Franz Schubert voelde de energie letterlijk wegebben aan het einde van zijn leven, maar toch liet hij het zijn productiviteit  niet beïnvloeden. Tijdens die laatste periode, was hij zich gaan specialiseren in een aantal disciplines zoals het contrapunt, om zijn composities optimaal te kunnen verfijnen. Hij vervolledigde tijdens diezelfde periode de Schwanengesang-cyclus en schreef zijn laatste drie pianosonates.  Hij liet zich daar duidelijk bij inspireren door componisten uit het verleden. Zo voegde hij voor dit kwintet een extra strijker in de lage tonen toe, een cello, zoals Luigi Boccherini dit al eerder deed. Toch was het bij de vroege composities zo dat deze extra strijker een altviool was, geïntroduceerd door Mozart en verdergezet door Beethoven.  Zo zette Boccherini de cello destijds ook in. Schubert haalde mogelijk lijk zijn inspiratie voor een nog  iets  lagere stem bij de Britse componist George Onslow, die een contrabas inzette bij zijn strijkkwintetten. Het strijkkwintet in C zou pas 23 jaar na Schuberts dood voor het eerst worden opgevoerd. Het zou nog twee jaar langer duren eer het zou  worden gepubliceerd.

Lees het volledige artikel op www.cultuurpakt.be.
Cultuurpakt logo

Recent