Facebook Twitter Tunein YouTube

PAUL HEYMAN, ISIL BENGI – DE GESCHIEDENIS VAN DE BELGISCHE VIOOLSCHOOL IN KAART

We hebben het duo Paul Heyman en Isil Bengi al meerdere malen aan het werk gezien, o.a. tijdens de middagconcerten van vorig seizoen. Heyman en Benji zijn een echt muzikaal stel, zoveel meer dan cello begeleid door piano. Beide instrumenten wordt telkens ze spelen recht aangedaan.

Het pianospel van Isil Bengi is van die elegantie, dat  het de luisteraar verplicht om de piano volwaardig te ervaren. Paul Heyman kan de lyriek volgens de tijdgeest waarin bepaalde stukken werden geschreven perfect aanvoelen. Wanneer twee instrumenten mekaar zo perfect aanvullen, kan het resultaat enkel maar optimaal zijn.

Voor  dit middagconcert, kozen de jonge muzikanten voor muziek uit de negentiende eeuw, maar uitsluitend van Belgische bodem – dit ondanks het feit dat César Franck zich als Fransman liet naturaliseren. Het concert werd aangevangen met een compositie van Henri Vieuxtemps (1820-1881), Elegie opus 30, oorspronkelijk gecomponeerd voor altviool en klavier.  Hij componeerde het tijdens zijn verblijf in Rusland, waar hij als violist verbleef aan het hof van Tsar Nicholas I. Hij was trouwens een tijdje professor in Sint-Petersburg.

De Rêve d’enfant, opus 14 van Eugène Ysaÿe (1858-1931), leerling van Vieuxtemps, is een rustiger wiegelied, gecomponeerd door één van onze grootste violisten die eveneens tot in Rusland werd geprezen.  De Belgische vioolschool was tijdens die periode zeer hoog in aanzien. Het was tijdens een verre reis, dat de virtuoos vernam dat zijn zevenjarige zoon ernstig ziek was. Hij droeg  het stuk aan het stuk aan hem op.

Lees het volledige artikel op www.cultuurpakt.be.
Cultuurpakt logo

Recent